دیازپام

Diazepam

موارد استفاده دیازپام

این دارو در کنترل اختلالات اضطراب یا برای تسکین کوتاه مدت علائم اضطراب و درمان علائم قطع مصرف الکل مصرف می شود. دیازپام تزریقی جهت تسکین اضطراب و تنش قبل از عمل جراحی به عنوان پیش‌دارو مصرف می‌شود. این دارو همچنین به عنوان داروی کمکی از راه تزریق وریدی پیش از برگرداندن ریتم طبیعی قلب، (CARDIOVERSION) به منظور کاهش اضطراب مصرف می‌شود. دیازپام تزریقی به عنوان داروی کمکی در درمان حملات صرعی و از راه خوراکی در اختلالات تشنجی(۱۴-۷ روز) به کار برده می‌شود. این دارو به عنوان داروی کمکی در تسکین اسپاسم عضلانی اسکلتی نیز مصرف می‌شود.

فارماكوكينتيك دیازپام

این دارو به خوبی از طریق خوراکی جذب شده و در کبد متابولیزه می‌شود. پیوند دیازپام به پروتئین پلاسما بسیار زیاد است. نیمه عمر آن ۷۰-۲۰ ساعت و زمان لازم برای اوج غلظت پلاسمایی از راه خوراکی ۲-۰.۵ ساعت می‌باشد و از طریق کلیه دفع می‌شود.

هشدارها دیازپام

۱. این دارو در مسمومیت شدید با الکل همراه با علائم حیاتی ضعیف شده، اغما شوک، گلوکوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلاء به آن، میاستنی‌گراو و انسداد مزمن و شدید تنفسی باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲. بنزودیازپین‌ها ممکن است سبب بروز ضعف تنفسی در سالخوردگان، نوجوانان یا افراد بشدت بیمار شوند. در این افراد، کاهش مقدر مصرف دارو ممکن است ضروری باشد.
۳. مصرف طولانی مدت یا مقادیر زیاد بنزودیازپین‌ها ممکن است سبب بروزدیازپام وابستگی‌های روانی و جسمی شود.
۴. پس از مصرف فرآورده‌های تزریقی، بیمار باید ۳-۲ ساعت تحت مراقبت باشد.
۵. تزریق وریدی بنزودیازپین‌ها ممکن است سبب بروز آپنه، کاهش فشار خون، برادیکاردی،‌ یا ایست تنفسی شود.
۶. هنگام تزریق بنزودیازپین‌ها، وسایل احیاء تنفسی باید در دسترس باشند.
۷. به علت بروز خطر ترمبوفلبیت، تزریق وریدی باید سرعت حداکثرmg/min۵ صورت گیرد.

عوارض جانبی دیازپام

فراموشی، اضطراب اغتشاش فکر، افسردگی روانی،‌ تاکیکاردی، و تپش قلب، آتاکسی، سرگیجه و منگی، خواب آلودگی (شامل خواب‌آلودگی در طول روز) اشکال در تکلم، بی خوابی، تحریک پذیری و عصبانیت با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارويي دیازپام

اثرات مضعف CNS و خطر بروز آپنه با مصرف همزمان فرآورده‌های حاول الکل و سایر داروهای مضعف CNS ممکن است تشدید یابد. مصرف همزمان بنزودیازپین‌ها با ایتراکونازول‌ و کتوکونازول ممکن است باعث مهار متابولیسم این داروها و در نتیجه افزایش غلظت پلاسمایی این دارو شود.

اشکال دارویی دیازپام

Rectal Tube:۵mg ۱۰mg
Suryp:۲mg/۵ml
Suppository:۱۰mg . ۱۵mg
Tablet:۲mg ۵mg
Injection:۱۰mg/۲ml



:: برچسب ها : دیازپام , diazepam ,
ن : salamatism
ت : سه شنبه 25 مهر 1396

کاربامازپین

carbamazepine

موارد استفاده کاربامازپین

کاربامازپین در درمان انواع صرع (به غیر از صرع کوچک)‌ و درد عصب سه قلو مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر کاربامازپین

کاربامازپین با طولانی‌کردن مدت غیر فعال ماندن کانال سدیم در سلول عصبی پس‌سیناپسی توانایی آن را برای پتانسیل عمل‌های تکراری با فرکانس زیاد کاهش می‌دهد و آزادسازی واسطه عصبی از سلول عصبی پیش‌سیناپسی را مهار می‌کند و در مجموع انتقال سیناپسی کاهش می‌یابد.

فارماكوكينتيك کاربامازپین

این دارو جذب خوراکی کاملی دارد. در کبد به طور کامل متابولیزه شده و متابولیت آن دارای خاصیت ضد تشنجی است. نیمه عمر آن ۶۵-۲۵ ساعت است که با تجویز طولانی‌ مدت به دلیل القاء خود به خود متابولیسم به ۲۹-۸ ساعت می‌رسد. دفع دارو عمدتاً کلیوی است. پیوند دارو به پروتئین متوسط است. اثر ضدتشنجی دارو پس از چند ساعت تا چند روز و اثر ضد درد عصبی آن پس از ۷۲-۸ ساعت شروع می‌شود.

موارد منع مصرف کاربامازپین

این دارو در صورت بروز حملات تشنجی غائب، حملات آتونیک و میوکلونیک، انسداد دهلیزی–بطنی، اختلالات خونی(ناهنجاری در میزان آهن سرم، پلاکت و سلول‌های خون) و ضعف مغز استخوان، نباید مصرف شود.

هشدارها کاربامازپین

۱. قطع ناگهانی مصرف دارو در بیمارانی که به این دارو پاسخ می‌دهند، ممکن است منجر به بروز تشنج و صرع شود. بنابراین، توصیه می‌شود مصرف دارو به تدریج قطع ‌شود.
۲. سالمندان نسبت به عوارض آشفتگی، توهم بلوک دهلیزی-بطنی و برادی کاردی این دارو حساس‌تر هستند.
۳. این دارو ممکن است باعث بروز لوکوپنی و ترومبوسیتوپنی، شیوع عفونت‌های میکروبی، تأخیر در التیام زخمها و خونریزی لثه شود.
۴. در صورت بروز علائم قلبی و عروقی یا بثورات جلدی یا علائم ضعف مغز استخوان، مصرف دارو باید قطع شود.

عوارض جانبی کاربامازپین

تهوع، استفراغ، گیجی، خواب آلودگی، سردرد، عدم تعادل، توهم و آشفتگی، اختلالات بینایی(به خصوص دوبینی)‌نیستاگموس، اسهال و یبوست، بی اشتهایی، بثورات جلدی گذرا، لوکوپنی، ترومبوسیتوپنی، اگرانولوسیتوز و آنمی آپلاستیک از عوارض جانبی مصرف این دارو هستند.

اشکال دارویی کاربامازپین

Scored Tablet:۲۰۰mg
Sustained Release Tablet:۲۰۰ mg . ۴۰۰mg



:: برچسب ها : کاربامازپین , carbamazepine ,
ن : salamatism
ت : سه شنبه 25 مهر 1396

هیوسین

Hyoscine

موارد استفاده هیوسین

هیوسین برای رفع اسپاسم گوارشی یا ادراری–تناسلی، قاعدگی دردناک همراه با اسپاسم و اسپاسم حاد، مانند قولنج صفراوی یا کلیوی به کار می‌رود.

مکانیسم اثر هیوسین

این دارو به دلیل اثرات ضد موسکارینی، باعث شل شدن عضلات صاف حفرات شکمی و لگن می‌شود.

فارماكوكينتيك هیوسین

تا حدودی از طریق مجرای گوارش جذب می‌شود و طول مدت اثربخشی آن کوتاه‌تر از آتروپین است.

موارد منع مصرف هیوسین

به دلیل اثر گشاد کنندگی مردمک چشم، هیوسین نباید در بیماران مبتلا به گلوکوم تجویز شود.
این دارو در بیماران مبتلا به پورفیری نباید مصرف شود.

هشدارها هیوسین

در افراد سالمند مبتلا به بیماری انسداد مجاری ادرار یا بزرگی پروستات با احتیاط مصرف شود.
در موارد ابتلا به بیماری‌های زیر با احتیاط مصرف شود:
تاکیکاردی، نارسایی قلبی، انسداد فلجی روده، کولیت اولسروز و تنگی پیلور

عوارض جانبی هیوسین

بروز خشکی دهان، کاهش موقت تطابق چشم و گاهی تاکیکاردی از عوارض جانبی این دارو هستند.

مقدار مصرف هیوسین

خوراکی:
بزرگسالان : ۲۰ میلی گرم ۴ بار در روز مصرف می‌شود.
کودکان : در کودکان ۱۲-۶ ساله مقدار ۱۰ میلی گرم سه بار در روز تجویز شود.
تزریقی: مقدار ۲۰ میلی گرم به صورت عضلانی و یا وریدی ( در اسپاسم شدید) تزریق می‌شود کههیوسین در صورت لزوم پس از نیم ساعت قابل تکرار است.
شیاف:
بزرگسالان : روزی ۳-۱ شیاف در روز مصرف می‌شود.
کودکان: یک شیاف در روز مصرف می‌شود.

اشکال دارویی هیوسین

Tablet:۱۰ mg
Suppository: ۱۰ mg
Pediatric Suppository : ۷.۵ mg
Injection: ۲۰ mg/ml



:: برچسب ها : هیوسین , hyoscine ,
ن : salamatism
ت : سه شنبه 25 مهر 1396

بلادونا

Belladonna

موارد استفاده بلادونا

این دارو به صورت کمکی در درمان زخم معده، سندرم روده تحریک پذیر و آنتروکولیت باکتریایی به کار می‌رود.

مکانیسم اثر بلادونا

آتروپین، هیوسیامین و هیوسین، آلکالوئیدهای بلادونا هستند که دارای اثر ضد موسکارینی هستند و فنوباربیتال اثر تسکینی بر رویCNS دارند.

فارماكوكينتيك بلادونا

متابولیسم این دارو در کبد صورت می‌پذیرد و دفع دارو بیشتر از طریق کبد صورت می‌گیرد. طول مدت اثر دارو حدود ۶-۴ ساعت است.

موارد منع مصرف بلادونا

این دارو در صورت وجود گلوکوم با زاویه بسته نباید مصرف شود.

هشدارها بلادونا

۱-احتمال بروز هیجان، اضطراب، خواب آلودگی یا اختلال شناختی به ویژه در سالمندان وجود دارد.
۲- احتمال بروز خشکی دهان و احتباس ادرار وجود دارد.
۳-در افراد مبتلا به هیپرتروفی پروستات، احتباس ادرار یا گلوکوم با احتیاط مصرف شود.

عوارض جانبی بلادونا

یبوست، کاهش تعریق، سرگیجه، خواب آلودگی، خشکی دهان، بینی، گلو و یا پوست از عوارض شایع دارو می باشند.

تداخل دارويي بلادونا

مصرف همزمان این دارو با بیهوش کننده عمومی، داروهای پایین آورنده فشار خون و مضعف باعث افزایش CNS اثر تضعیفی آنها می‌شود. این دارو همچنین در جذب گریزوفولوین، کینیدین و کتوکونازول تداخل ایجاد می‌کند. بلادونا این دارو اثر آنتی‌موسکارینی داروهای ضدهیستامینی، دیسوپیرامید، هالوپریدول، فنوتیازین‌ها و تیوگزانتین‌ها را افزایش می‌دهد و با گلیکوزیدهای دیژیتال، گوانتیدین، متوکلوپرامید، ضد دردهای مخدر شبه تریاک و داروهای ضد افسردگ یسه حلقه‌ای تداخل دارد.

مقدار مصرف بلادونا

بزرگسالان : ۱۰-۵ میلی لیتر الگزیر سه یا چهار بار در روز یا ۲-۱ قرص ۴-۲ بار در روز مصرف می شود.
کودکان : در کودکان با وزن کمتر از ۹ کیلوگرم ۰/۵ تا ۰/۷۵ میلی لیتر به صورت الگزیر(نوعی فرآوری دارویی) در هر ۶-۴ساعت بلادونا و کودکان بالای ۹ کیلوگرم تا ۴۵ کیلوگرم از ۲ میلی لیتر تا ۵/۷ میلی‌لیتر در هر ۶-۴ ساعت مصرف تجویز می‌شود.

اشکال دارویی بلادونا

Tablet، elixir (/۵ ml): Atropin Sulfate ۱۹.۴mcg + Hyosine HBr ۶.۵ mcg + Hyoscyamine Sulfate ۱۰۳.۷ mcg + Phenobarbital ۱۶.۲ mg



:: برچسب ها : بلادونا , belladonna ,
ن : salamatism
ت : سه شنبه 25 مهر 1396

هالوپریدول

Haloperidol

موارد استفاده هالوپریدول

هالوپریدول در درمان علائم اختلالات حاد و مزمن پسیکوتیک مانند اسکیزوفرنی، حالات مانیک‌ و پسیکوز ناشی از دارو مصرف می‌شود. این داور همچنین برای درمان مشکلات شدید رفتاری در کودکان و درمان سندرم Tourette کاربرد دارد.

مکانیسم اثر هالوپریدول

هالوپریدول اثر درمانی خود را عمدتاً با انسداد گیرنده‌های دوپامینی اعمال می‌نماید. گیرنده‌های آلفا-آدرنرژیک و موسکارینی نیز توسط هالوپریدول تا حدودی مسدود می‌شوند.

فارماكوكينتيك هالوپریدول

هالوپریدول به صورت خوراکی تا حدود ۶۰% جذب می‌شود. متابولیسم کبدی وسیعی دارد و حداکثر غلظت خونی آن ۶-۲ ساعت پس از مصرف خوراکی ایجاد می‌شود. نیمه عمر این دارو از طریق مصرف خوراکی ۲۷-۱۲، از راه عضلانی ۲۵-۱۷ ساعت و به صورت وریدی ۱۰ تا ۱۹ ساعت می‌باشد. این دارو به میزان زیادی از طریق کلیه و مقداری نیز از طریق صفرا دفع می‌شود.

موارد منع مصرف هالوپریدول

این دارو در موارد ضعف شدید و سمی CNS ناشی از مصرف دارو نباید مصرف شود.

هشدارها هالوپریدول

۱. دربیماری‌های قلبی-عروقی، پارکینسون، صرع، حساسیت به هالوپریدول و احتباس ادرار باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲. بیماران مبتلا به تیروئید سمی و کودکان، به واکنش‌های دیستونیک و آکاتزی ناشی از مصرف هالوپریدول حساستر هستند.

عوارض جانبی هالوپریدول

‌آرامش بیش از حد و خواب‌آلودگی، بی‌ثباتی خلقی‌، کابوس‌های شبانه، بی‌خوابی، تحریک و سرخوشی ممکن است بروز نماید. در مصارف طولانی مدت، دیسکینزی دیررس ممکن است ایجاد شود. آثار ضد موسکارینی نظیر یبوست، خشکی دهان، احتقان بینی، احتباس ادرار و تاری دید نیز به ندرت بروز می‌نماید. عوارض خارج هرمی خصوصاً واکنش‌های دیستونیک و آکاتزی، بخصوص در تیروئید سمی‌ شایع تر می‌باشند. عوارضی از قبیل خستگی، ضعف، گاهگاهی بروز می‌نماید.

تداخل دارويي هالوپریدول

داروهای هوشبر اثر کاهنده فشار خون هالوپریدول را افزایش می‌دهند. ریفامپسیین و کاربامازپین متابولیسم کبدی هالوپریدول را افزایش داده و باعث کاهش غلظت پلاسمایی آن می‌شوند. داروهای ضد افسردگی باعث افزایش اثر ضدموسکارینی هالوپریدول می‌شوند. فلوکستین غلظت پلاسمایی هالوپریدول را افزایش می‌دهد. هالوپریدول احتمالا با کاهش آستانه تشنج، با اثر داروهای ضد صرع مقابله می‌نماید. داروهایی نظیر لیتیم باعث افزایش عوارض خارج هرمی هالوپریدول می‌شوند. مصرف همزمان فرآورده‌های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو ممکن است باعث تشدید اثرات مضعف CNS و تنفس و همچنین اثرات کاهنده فشار خون شود. مصرف همزمان اپی‌نفرین با این دارو ممکن است کاهش فشار و تاکیکاردی را تشدید نماید. اثر درمانی لوودوپا در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است کاهش یابد.

اشکال دارویی هالوپریدول

Oral Solution :۲mg (as Lactate)
Injection: ۵mg/ml(as Lactate). ۵۰mg/ml
Scored Tablet : ۰.۵ mg
Scored Tablet: ۲mg
Scored Tablet: ۵ mg



:: برچسب ها : هالوپریدول , haloperidol ,
ن : salamatism
ت : سه شنبه 25 مهر 1396

ایمی پرامین

Imipramine

موارد استفاده ایمی پرامین

ایمی پرامین برای رفع بیماری افسردگی و نیز شب ادراری در کودکان تجویز می‌شود.

مکانیسم اثر ایمی پرامین

ایمی پرامین از طریق مهار برداشت مجدد نوراپی‌نفرین و سروتونین توسط پایانه سلول عصبی پیش‌سیناپسی غلظت سیناپسی آن‌ها را در سیستم عصبی مرکزی افزایش می‌دهد.

فارماكوكينتيك ایمی پرامین

این دارو پس از تجویز خوراکی به سرعت و به‌طور کامل جذب می‌شود و دارای متابولیسم گذر اول کبدی بوده و متابولیت فعال آن دزپیرامین‌ می‌باشد. راه دفع دارو کلیوی است و پیوند این دارو به پروتئین بسیار زیاد است. نیمه عمر دارو ۲۵-۱۱ ساعت و زمان لازم برای شروع اثر ضد افسردگی ۳-۲ هفته می‌باشد.

هشدارها ایمی پرامین

در صورت وجود آسم، اختلال دوقطبی، اختلالات خونی ‌و گوارشی، گلوکوم با زاویه باریک‌، افزایش ‌فشار کره چشم، پرکاری تیروئید، هیپرتورفی پروستات، مشکل کلیوی، اسکیزوفرنی ، حملات تشنجی، حساسیت به داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای و احتباس ادرار این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

عوارض جانبی ایمی پرامین

خشکی دهان، خواب آلودگی، تاری دید، یبوست، تهوع، اشکال در ادرار کردن، عوارض قلبی-عروقی، حساسیت، اختلالات رفتاری، اختلالات حرکتی، تداخل در فعالیت جنسی، تغییرات قند خون، افزایش اشتها و وزن و عوارض اندوکرین مثل ژنیکوماستی، اختلالات خونی و هیپوناترمی از عوارض جانبی مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي ایمی پرامین

مصرف همزمان ایمی پرامین با داروهای ضد آریتمی، خطر آریتمی‌بطنی را افزایش می‌دهد. مصرف همزمان این دارو با مهارکننده‌های آنزیمMAO باعث تحریک CNS و بالا رفتن فشار خون می‌شود. این دارو از طریق کاهش آستانه تشنج با اثر داروهای ضد صرع مقابله می‌کند. بعضی از داروهای ضد صرع با کاهش غلظت پلاسمایی این دارو، اثر ضد افسردگی آن را کاهش می‌دهند. این دارو اثر پائین آورنده فشار خون کلونیدین و گوانتیدین را کاهش می‌دهد و در صورت قطع ناگهانی این دو دارو خطر افزایش فشار خون زیاد می‌شود. مصرف همزمان این دارو با فنوتیازین‌ها باعث افزایش عوارض جانبی آنتی‌موسکارینی‌ می‌شود. مصرف همزمان این دارو با داروهای مقلد سمپاتیک ممکن است باعث تشدید عوارض قلبی-عروقی و احتمالا بروز آریتمی، تاکیکاردییا افزایش فشار خون شود. مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد تیروئید ممکن است خطر بروز اگرانولوسیتوز را افزایش دهد. مصرف همزمان فرآورده‌های حاوی الکل و سایر داروهای مضعفCNS با این دارو ممکن است باعث بروز ضعف شدید CNS، ضعف تنفسی و کاهش فشار خون شود. سایمتیدین با مهار متابولیسم این دارو، غلظت پلاسمایی آن را افزایش می‌دهد.

اشکال دارویی ایمی پرامین

Coated Tablet:۱۰mg . ۲۵mg . ۵۰mg
Injection: ۲۵ mg/۲ml



:: برچسب ها : ایمی پرامین , imipramine ,
ن : salamatism
ت : دوشنبه 24 مهر 1396

سیتالوپرام

Citalopram

موارد استفاده سیتالوپرام

سیتالوپرام به صورت هیدروکلرید یا هیدروبرومید خوراکی تجویز می شود که معمولاً به صورت تک دوز روزانه است. در درمان افسردگی کاربرد دارد.

فارماكوكينتيك سیتالوپرام

سیتالوپرام به راحتی از طریق دستگاه گوارشی جذب شده و حداکثر غلظت پلاسمایی آن پس از ۴-۲ ساعت از مصرف خوراکی دارو حاصل می شود. بطور وسیعی در بدن پخش می شود و میزان باند پروتئینی آن پایین است.

هشدارها سیتالوپرام

در بیماران مسن دوز دارو بایستی در پایین ترین دامنه درمانی که حداکثر ۴۰ میلی گرم در روز است نگاه داشته شود. این دارو بایستی به تدریج قطع شود تا خطر علائم ترک کاهش یابد.
در بیماران دچار اختلالات کبدی بایستی دوز دارو در پایین ترین حد دامنه درمانی قرار گیرد. مثلاً در افسردگی دوز معمول بایستی در حد ۲۰ میلی گرم روزانه نگاه داشته شود.
اگرچه اطلاعات کافی در مورد میزان مجاز دوز تجویزی در بیماران دچار اختلال شدید کلیوی وجود ندارد ولی در بیماران با اختلال کلیوی خفیف تا متوسط نیازی به تنظیم دوز نیست.

عوارض جانبی سیتالوپرام

همانند سایر SSRIS هاست اگر چه افزایش اشتها و وزن نیز با سیتالوپرام گزارش شده است.

تداخل دارويي سیتالوپرام

همانند فلوکستین است.



:: برچسب ها : سیتالوپرام , citalopram ,
ن : salamatism
ت : دوشنبه 24 مهر 1396

کلونازپام

Clonazepam

موارد استفاده کلونازپام

‌این دارو ممکن است در درمان صرع کوچک که به داروهای ضد تشنج سوکسینیمید یا اسیدوالیروئیک پاسخ نمی‌دهند، مصرف شود. همچنین کلونازپام در درمان اختلالات پانیک مصرف می‌شود.

فارماكوكينتيك کلونازپام

این دارو از راه خوراکی به خوبی جذب می‌شود. در کبد متابولیزه شده و از طریق کلیه دفع می‌شود. نیمه عمر دارو ۵۰-۱۸ ساعت است. پیوند این دارو به پروتئین پلاسما بسیار زیاد است. زمان لازم برای رسیدن به اوج غلظت پلاسمایی ۲-۱ ساعت می‌باشد. زمان شروع اثر دارو پس از مصرف یک مقدار واحد به سرعت جذب آن و پس از مصرف مقدار مقادیر متعدد، به سرعت تجمع دارو و به نوبه خود به نیمه عمر دفع و کلیرانس آن بستگی دارد.

هشدارها کلونازپام

۱. دربیماری تنفسی، نارسایی کبدی و کلیوی و پورفیری، مسمومیت شدید با الکل همراه با علائم حیاتی ضعیف شده، اغما شوک، گلوکوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلاء به آن و میاستنی‌گراو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲. احتمال بروز کمی‌فشار خون و آپنه در زمان مصرف این دارو وجود دارد.
۳. مصرف طولانی مدت یا مقادیر زیاد بنزودیازپین‌ها خطر بروز وابستگی‌های کلونازپام روانی را افزایش می‌دهد.
۴. بنزودیاپین‌ها ممکن است سبب بروز ضعف تنفسی در افراد سالخورده، نوجوانان و افراد بشدت بیمار شوند. در این موارد کاهش مقدر مصرف دارو ممکن است ضروری باشد.

عوارض جانبی کلونازپام

خواب آلودگی، خستگی، ضعف عضلانی، اشکال در تمرکز حواس، افزایش جریان بزاق، پرخاشگری(‌واکنش متناقض)، تحریک پذیری و تغییرات روانی، از عوارض این دارو است.

اشکال دارویی کلونازپام

Scored Tablet:۰.۲ mg
Scored Tablet: ۱mg
Scored Tablet:۲ mg



:: برچسب ها : کلونازپام , clonazepam ,
ن : salamatism
ت : دوشنبه 24 مهر 1396

آلپرازولام

Alprazolam

موارد استفاده آلپرازولام

آلپرازولام در کنترل اختلالات اضطراب برای تسکین کوتاه مدت علائم اضطراب مصرف می‌شود. این دارو به عنوان داروی کمکی در درمان اضطراب همراه با افسردگی روانی همچنین در درمان اختلالات پانیک کاربرد دارد.

فارماكوكينتيك آلپرازولام

آلپرازولام پیرو تجویز خوراکی به خوبی از دستگاه گوارش جذب می‌شود. نیمه عمر دارو بین ۱۱ تا ۱۵ ساعت است و به میزان ۷۰-۸۰% به پروتئین‌های پلاسما متصل می‌شود.

هشدارها آلپرازولام

۱. این دارو در درمان کوتاه مدت (فقط به مدت ۴-۲ هفته) اضطراب شدید و ناتوان کننده که با بی‌خوابی یا اختلالات سایکوتیک همراه است، مصرف می‌شود.
۲. با مصرف این دارو در بیمارانی که سابقه وابستگی به دارو داشته و یا دارای اختلال شدید شخصیتی هستند، احتمال وابستگی وجود دارد.
۳. این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
مسمومیت شدید با الکل همراه با علائم حیاتی ضعیف شده، اغماء، شوک، گلوکوم حاد با زاویه بسته یا استعداد ابتلاء به آن، میاستنی گراو، انسداد مزمن و شدید تنفسی.
۴. بنزودیازپین‌ها ممکن است سبب ضعف تنفسی به ویژه در افراد سالخورده، به شدت بیمار یا جوانان شود. در این موارد کاهش مقدار مصرف دارو ممکن است ضروری باشد.
۵. مصرف طولانی مدت یا مقادیر زیاد بنزودیازپین‌ها خطر بروز وابستگی‌‌های روانی و جسمی را افزایش می‌دهد. با وجود این، علائم قطع مصرف مانند حملات تشنجی حتی پس از مصرف کوتاه مدت آلپرازولام با مقادیر معمولی گزارش شده است.

عوارض جانبی آلپرازولام

خواب آلودگی، سردرد، سر گیجه، افسردگی، توهم، اختلال دید، تاکیکاردی، هیپوتانسیون، درد قفسه سینه، تهوع، درد شکم، یبوست و اختلالات جنسی از عوارض مصرف این دارو هستند.

تداخل دارويي آلپرازولام

الف- در صورت مصرف همزمان آلپرازولام با دیگر داروهای تضعیف کننده سیستم اعصاب مرکزی (ضد افسردگی ها، آنتی هیستامین ها، نارکوتیک ها) اثر تضعیف کنندگی دارو بر سیستم اعصاب مرکزی (سداسیون) و دپرسیون تنفسی و کاردیو وسکولار تشدید خواهد شد.
ب- در صورت مصرف همزمان این دارو با فلووکسامین، به علت افزایش غلظت پلاسمایی آلپرازولام باید دوز دارو را کاهش داد.

مقدار مصرف آلپرازولام

در درمان اضطراب: ۲۵۰ تا ۵۰۰ mcg، به فرم خوراکی ۳ بار در روز و در صورت لزوم تا دوز ۳ تا ۴ میلی‌گرم روزانه افزایش دوز امکان پذیر است.
در درمان حملات ترس: ۱ تا ۲ میلی‌گرم به فرم خوراکی ۳ بار در روز و در صورت لزوم تا دوز ۱۰mg روزانه افزایش دوز امکان پذیر است.



:: برچسب ها : آلپرازولام , alprazolam ,
ن : salamatism
ت : دوشنبه 24 مهر 1396

متیل دوپا

Methyldopa

موارد استفاده متیل دوپا

متیل دوپا در درمان زیادی فشار خون همراه داروهای مدر مصرف می‌شود. همچنین در بحران زیادی فشار خون، زمانیکه درمان فوری مورد نیاز نباشد، نیز به کار می‌رود.

مکانیسم اثر متیل دوپا

به نظر می‌رسد که اثر این دارو در کاهش فشار خون، به علت تبدیل آن به آلفا-متیل نوراپی‌نفرین باشد. آلفا-متیل نوراپی‌نفرین از طریق مرکزی سبب کاهش عبور جریان سمپاتیک و در نتیجه کاهش فشار خون می‌شود.

فارماكوكينتيك متیل دوپا

جذب متیل دوپا از مجرای گوارش متغیر است. میتل دوپا به طور گسترده در نرونهای آدرنرژیک مرکزی به آلفا-متیل نوراپی‌نفرین تبدیل می‌شود. نیمه عمر آن در افراد سالم در مرحله آلفا ۱.۷ ساعت و در افراد مبتلا به بی‌ادراری در مرحله آلفا ۳.۶ ساعت می‌باشد. زمان لازم برای رسیدن به اوج اثر پس از مصرف مقدار واحد ۶-۴ ساعت و پس از مصرف مقادیر متعدد ۳-۲ روز است. طول اثر دارو با مصرف یک مقدار واحد خوراکی ۲۴-۱۲ است و با مصرف مقادیر متعدد ۴۸-۲۴ ساعت است. متیل دوپا از طریق کلیه دفع می‌شود.

موارد منع مصرف متیل دوپا

این دارو در بیماری فعال کبد (هپاتیت حاد و سیروز فعال)، نباید مصرف شود.

هشدارها متیل دوپا

۱- درصورت سابقه کم‌خونی همولیتیک ناشی از بیماری خودایمنی، سابقه بیماری کبدی همراه با مصرف قبلی متیل دوپا و مشکل کلیوی و فئوکروموسیتوم این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
۲- آزمون کومبس ممکن است در ۲۰ درصد بیماران تحت درمان با دارو مثبت شود که این حالت می‌تواند با آزمون سازگاری متقابل خون‌های دهنده و گیرنده تداخل نماید.
۳- در طول مصرف دارو، شمارش سلول‌های خون و آزمون فعالیت کبد ممکن است ضروری باشد.
۴- اندازه‌گیری فشار خون در فواصل منظم در طول درمان با این دارو ضروری است.

عوارض جانبی متیل دوپا

خشکی دهان، تسکین، افسردگی، خواب‌آلودگی،‌ اسهال،‌ احتباس مایعات، کاهش توانایی جنسی، آسیب کبدی، کم‌خونی همولیتیک، سندرم شبه اریتماتوز،پارکینسون، بثورات جلدی و گرفتگی بینی با مصرف این دارو گزارش شده است.

تداخل دارويي متیل دوپا

مصرف همزمان متیل دوپا با داروهای بیهوش‌کننده عمومی ممکن است اثر پایین‌آورنده فشار خون متیل دوپا را افزایش دهد. مصرف همزمان متیل دوپا با داروهای مهارکننده مونوآمین اکسیداز، ممکن است باعث تحریک‌پذیری بیش از حد شود. در صورت همزمان فنیل افرین با متیل دوپا، ممکن است اثر پایین‌آورنده فشار خون متیل دوپا کاهش و اثر بالابرنده فشار خون فنیل افرین افزایش یابد.

اشکال دارویی متیل دوپا

Scored Film Coated Tablet: ۲۵۰mg



:: برچسب ها : متیل دوپا , methyldopa ,
ن : salamatism
ت : دوشنبه 24 مهر 1396